عفو اسلامى و هيجان اکثريت!

اخيرا تعدادى از نمايندگان مجلس اسلامى، طرح "عفو عمومى ايرانيان خارج از کشور" را به مجلس برده‌اند. اين طرح سازمان فدائيان اکثريت را پاک از خود بيخود کرده است. رهبران اين سازمان، به هيجان افتاده اند و در صفوف سازمانشان تبليغ راه انداخته اند که ما بايد از اين طرح دفاع کنيم و براى اصلاح و تکميل آن اقدام نماييم. نه تنها اين بلکه در برنامه ارائه شده از طرف امير ممبينى، عضو هيئت سياسى فدائيان اکثريت، رسما "عفو عمومى، براى تامين و تضمين حق مهاجرين براى بازگشت به کشور و فعاليت سياسى قانونى درخواست شده است."قبل از هر چيز بايد با صداى بلند به نمايندگان رژيم اسلامى و دم جنبانانش اعلام کرد که سران رژيم اسلامى بيش از بيست سال است که به عنوان جزو مهمى از ماشين جنايت و ترور اسلامى، خفقان سياه بر مردم ايران حاکم کرده اند. اينها در صندليهاى رديف اول متهمين جنايت عليه بشريت قرار دارند. اين مردم ايران، از جمله چند ميليون پناهندگان در خارج از کشور است که بايد اينها را محاکمه و مجازات کنند. اگر قرار است کسى مورد عفو قرار گيرد اين جنايتکاران هستند و اگر قرار است کسى عفو کند مردم ايران هستند.

بخش اعظم اين چند ميليون نفر در خارج کشور در صف اول مبارزه اى بوده اند که يکطرفش حکام شرع و پاسداران و شکنجه گران و مجلس اسلامى و نمايندگانش و طرف ديگرش ميليونها مردم به جان آمده از دستگاه سرکوب و خفقان و ترور اسلامى قرار دارند. بخش اعظم اينها از زير جوخه هاى تيرباران شما به کشورهاى جهان پناه آورده اند و جزو صفى هستند که ميخواهد بساط حکومت اسلامى را برچيند. اينها ميدانند که فقط در صورت سرنگونى حکومت اسلامى است که هفتاد ميليون نفر در ايران، چند ميليون ايرانى در خارج از کشور و ميليونها نفر ديگر در سطح جهان از سايه سياه جنبشهاى اسلامى نفس راحتى خواهند کشيد. اينها ميدانند که اگر ايرانيان در خارج از کشور بخواهند بدون ترس از زندان و شکنجه و ترور اسلامى به نزد عزيزان خود بازگردند اول بايد مانع اصلى يعنى رژيم اسلامى را از سر راه خود بردارند.

اما اصولا چرا اين طرح به مجلس برده ميشود؟ و چه اهدافى دنبال ميکند؟ اين طرح همزمان دو هدف را دنبال ميکند: اولين هدف، جلب سرمايه داران ايرانى در خارج از کشور و قرار دادن امکانات مالى و اقتصادى آنها در خدمت نظام اسلامى است. وجه دوم و مهتر اين طرح اهداف سياسى اش است. اين طرح بخشى از تبليغات خارج کشورى جمهورى اسلامى است؛ بخشى از پروژه آرايش چهره رژيم در ميان افکار عمومى جهان و مشروعيت دادن به رژيم است. ميخواهد به جهانيان بگويد که ايران امن است و خطر جان پناهندگان را تهديد نميکند؛ ميخواهد دول غرب را در محدود کردن حق پناهندگى جرى تر کند؛ ميخواهد فعاليتهاى افشاگرانه اپوزيسيون در خارج از کشور را که نقش مهمى در نشان دادن چهره واقعى جمهورى اسلامى در افکار عمومى مردم جهان داشته اند خنثى کند.

آيا اين طرح خواهد توانست به اين اهداف تبليغاتى خود برسد؟ بدون شک نه. در کنار سر و صداى اسلاميون در مجلس حقايق زنده اى در کارخانه ها و دانشگاهها و خيابانها در جريان است که جمهورى اسلامى به هيچ وسيله اى نميتواند از چشم مردم جهان پنهان کند. مردم روز روشن ميبينند که اينهايى که با يک دست طرح عفو عمومى به مجلس برده اند با دست ديگر دانشجويان و مردم معترض را در خيابانها به خون ميکشانند.

اين وسط براى سازمان اکثريت بى آزار هم چيزى نخواهد رسيد؟ شايد اين طرح بتواند رهبران سازمان اکثريت را که مدتهاست براى خدمتگزارى مستقيم در داخل خاک ايران بيقرارى ميکنند براى مدتى به شور و شعف و سرگيجه بياندازد اما ترديد دارم که با تصويب اين طرح فرخ نگهدار بتواند بزودى در تهران در خدمت خامنه اى و خاتمى رکاب بزند؟ جمهورى اسلامى اگر روند رو به ثبات داشت و ميتوانست هم در مقابل مردم عقب بنشيند و هم در عين حال ثبات سياسى اش را حفظ کند شايد فرجى براى اکثريت حاصل ميشد اما مشکل اينست که جمهورى اسلامى از چنين ثباتى برخوردار نيست.

منتشر شده در شماره ٤٢ هفته نامه ايران پست